Մարդս ինձ թողեց, քանի որ ես չբեր եմ, չէի ուզում ապրեի, ուզում էի գնայի ինձ մոստից գցեի, բայց իմացա լք ված երեխու մասին ու էդ պահից կյանքս փոխվեց

Մենք ամուսնացանք իրար շատ սիրելով: Երազում էինք երեխա ունենալու մասին: Տարիներն անցնում էին, բայց ես չէի հղ իանում:

Իսկ հետո երկար փորձաքննություններից հետո կանգնեցի հիա սթափ եցնող փաստի առաջ՝ ես չէի կրող երեխանր ունենալ: Դրա դեմ ոչինչ անել հնարավոր չէր, բժի շկները ոչ մի հույս չտվեցին։ Սա ծանր հար ված եղավ մեր միության համար: Մարդս ինձ խոստովանեց, որ չի ցանկանում ինձ հետ լինել, նա շատ էր ուզում երեխա ունենալ: Մենք չվի ճեցինք, խաղաղ բա ժանվեցինք, բայց հոգուս մեջ մի մեծ դա տարկություն կար:

Ես շատ ծանր ապրումներ ունեցա: Ամբողջ օրը պառկած էի անկողնում և այլևս ոչինչ չէի ուզում անել։ Ուզում էի վերջ տալ կյանքիս, առանց սի րած տղամարդու կյանքս իմաստ չուներ: Չէի պաատկերացնում կյանքիս օրերն առանց նրա: Իմ մտերիմ ընկերուհին հաճախ էր զանգում, զրուցում, փորձում ուրախացնել։ Մի անգամ ընկերուհիս պատմեց, որ հարևանի 16-ամյա աղջիկը ծն նդաբերել է և հրաժարվել է երեխայից, մայրը որոշել է փոքրիկին մանկատոււն տանել:

Նա ինձ ուղարկեց փոքրիկի լուսանկարը ու հենց առաջին իսկ հայացքից ես շատ սիրեցի նրան: Մի քանի շաբաթ անց սկսեցի որդեգրման գործընթացը: Նա իմ երջանկությունն ու ուրախությունն է: Ամեն օր շնորհակալ եմ Աստծուն, որ ամեն ինչ այսպես ստացվեց։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *